امروز: یکشنبه, 21 آذر 1395 | 10 دسامبر 2016.

«و ما ادراک ما الفساد؟!» (سرمقاله)

از نیمه دوم قرن نوزدهم به موازات اینکه سرمایه‌داری جهانی «دیگر امکان انباشت در کشورهای متروپل نداشت و تنها راه بقائش دست‌اندازی به مناطق و کشورهای تحت سلطه پیرامونی بود»، به همین دلیل، در راستای این هدف بود که سرمایه‌داری جهانی از اواخر قرن نوزدهم تلاش می‌کرد تا با «پیوند سرمایه‌های صنعتی و سرمایه‌های پولی و تکوین سرمایه‌های مالی - که محصول این پیوند بود - توسط صدور سرمایه‌های مالی به کشورها و مناطق پیرامونی، علاوه بر اینکه امکان انباشت برای سرمایه‌های خود فراهم سازد، بتواند توسط نرخ بالای استثمار در کشورهای پیرامونی در چارچوب نیروی کار ارزان و مواد اولیه بادآورده و غارت شده، به بازده بسیار بالای سرمایه‌گذاری در این مناطق و کشورها دست پیدا کنند.» بنابراین، از این مرحله بود که با پیوند سرمایه‌های پولی و سرمایه‌های صنعتی، سرمایه‌های مالی تکوین پیدا کردند و با تکوین سرمایه‌های مالی بود که «بانک‌ها به عنوان سرپل‌ها و عامل‌های انتقال سرمایه‌های مالی از کشورهای متروپل به کشورهای پیرامونی ظهور پیدا کردند».

میلاد «پیامبر اسلام، پیامبر عدالت و رهائی و آگاهی»، بر همه بشریت مبارک باد – قسمت اول

                               

اگر در یک عبارت اجمالی بخواهیم «بزرگ‌ترین فاجعه انجام گرفته در تاریخ اسلام، در بیش از 14 قرن گذشته را تبیین نمائیم» باید انحراف «اسلام تغییرساز پیامبر اسلام» به «اسلام تفسیرگرای، فلسفی یونانی و اسلام تفسیرگرای صوفیانه عرفای مسلمان، و اسلام تفسیرگرای فقاهتی و روایتی حوزه‌های فقهی» را به عنوان مصداق این فاجعه مطرح کنیم. پر واضح است که، اسلامی که پیامبر اسلام در ادامه تسلسل نهضت توحیدساز اجتماعی و انسانی و تاریخی ابراهیم خلیل از سال 622 میلادی، ساز آن را کوک کرد، آنچنانکه در آیه 25 سوره حدید تبیین گردیده است، «هدف رسالت همه انبیاء ابراهیمی که آخرین حلقه تسلسلی این نهضت، خود اسلام پیامبر می‌باشد، بسترسازی جهت قیام توده‌ها در راستای تغییر جامعه و انسان و تاریخ، بوده است

درس‌های فراموش شده جنبش دانشجوئی ایران – قسمت چهارم

 

د - چهارمین درس فراموش شده جنبش دانشجوئی ایران اینکه، «این جنبش هر چند از سال 55 به علت شکست همه جانبه جنبش چریکی در اشکال مذهبی و غیر مذهبی آن توانست، در سال‌های 56 و 57 مستقل از جریان‌های سیاسی جنبش سیاسی ایران در کنار جنبش اجتماعی ایران حرکت خود را از سر بگیرد، اما به علت اینکه جنبش دانشجوئی ایران در سه دهه 20 و 30 و 40 تا نیمه دهه 50 تحت هژمونی جریان‌های جنبش سیاسی نتوانسته بود، برای خود جنبش دانشجوئی بسترهای تئوریک و تجربی و نظری و برنامه‌ای تدوین نماید، و هیچکدام از جریان‌های سیاسی حاضر نبودند که برای جنبش دانشجوئی ایران به صورت مستقل دستاورد نظری و تئوریک و برنامه‌ای فراهم کنند، و حداقل دستاوردهای تجربی و عملی جنبش دانشجوئی ایران را مدون کنند و برای جنبش دانشجوئی ایران به عنوان یک ستون و مؤلفه جامعه مدنی ارزش ساختاری و سیاسی قائل شوند

پاسخ به سوال‌های رسیده - قسمت دوم

چه تعریفی از جنبش دارید؟

 

کلمه «جنبش» در معنای تحت لفظی آن، به معنای «تکان و حرکت» می‌باشد. زیرا جنبش اسم مصدر از جنبیدن است که به معنای تکان و حرکت می‌باشد. لذا در همین رابطه است که مولوی در دفتر اول - مثنوی – ص 63 – س 26 می‌گوید:

اندکی جنبش بکن همچون جنین / تا ببخشندت حواس نوربین

دوست دارد یار این آشفتگی / کوشش بیهوده به از خفتگی

اندر این ره می‌تراش و می‌خراش / تا دم آخر دمی فارغ مباش

البته «جنبش» در چارچوب اصطلاح کلاسیک سیاسی نیز باز دلالت بر «حرکت گروه‌های اجتماعی» می‌کند. بنابراین در عرصه اصطلاح کلاسیک «جنبش» باید دارای دو مشخصه باشد:

1 - پایه اجتماعی داشته باشد،

2 - آن حرکت، جوهر سیاسی هم داشته باشد.

انتخابات ‌«چهل و پنجمین رئیس جمهوری در آمریکا» - قسمت اول

«پوپولیسم ساختاری» یا «پوپولیسم سیاسی؟»

قبل از اینکه وارد بحث و موضوع بشویم، بهتر است مقدمتا دیدگاه خودمان در خصوص دو ترم ‌«پوپولیسم ساختاری و پوپولیسم سیاسی» روشن کنیم. اگر پوپولیسم را به صورت تحت لفظی به عوام‌گرائی و عوام‌پسندی ترجمه کنیم، خود این ترم نشان دهنده آن است که پوپولیسم یک برنامه و پروژه علمی و کلاسیک و دیسیپلین نیست که بخواهد یا بتواند، در یک چارچوب مشخص و علمی از قبل پیش‌بینی و طراحی و مشخص شده، اهداف مورد نظر خود را به صورت ساختاری و مرحله‌ای و ارگانیک پیش ببرد، بلکه برعکس پوپولیسم، یک رویکرد سیاسی و اقتصادی و اجتماعی است که مطابق آن در یک شرایطی بحرانی که جامعه دو قطبی شده باشد و جریانی یا افرادی یا فردی در چارچوب اهداف مشخص از پیش تعیین شده برای خود، ‌«جهت تصاحب قدرت و بر خر مراد قدرت سوار شدن» پس از شناسائی نقاط ضعف جامعه بحران‌زده و دو قطبی شده، برای موج سواری بر نارضایتی قطب فرودست جامعه بحران زده، می‌کوشند با طرح معایب و ضعف‌های موجود جامعه بحران‌زده، به صورت مکانیکی و خارج از مناسبات و ساختار اقتصادی و سیاسی حاکم بر جامعه، سلاحی علیه رقیب خود بسازد؛ و توسط برخوردهای موضعی و درمان تسکینی و حمایت‌های غیر ساختاری، در عرصه تبیین درد و تجویز درمان، هژمونی خودش را بر قطب فرودست جامعه تثبیت نماید.