سخن روز

انقلاب سال 57 در بستر دیالکتیک با پیکری مرده، همراه با پیامی روشن برای جنبش‌های حال و آینده پیش می‌رود

بار دیگر سالگرد انقلاب ضد استبدادی و توده‌ای‌ترین انقلاب قرن بیستم فرا رسید و آنچنانکه در شماره‌های سال‌های گذشته نشر مستضعفین (ارگان عقیدتی، سیاسی و جنبشی، جنبش پیشگامان مستضعفین ایران) به مناسبت سالگرد انقلاب ضد استبدادی 57 مطرح کرده‌ایم، انقلاب 22 بهمن 57 «بی‌تردید توده‌ای‌ترین انقلاب قرن بیستم بوده است»، فراموش نکنیم که قرن بیستم در میان قرن‌های دیگر باید قرن انقلاب‌ها نامیده شود چرا که اکثر انقلاب‌های بزرگ من‌های انقلاب کبیر فرانسه در قرن بیستم زائیده شده‌اند، مثل انقلاب مشروطیت، انقلاب کبیر روسیه، انقلاب چین، انقلاب هند، انقلاب ویتنام، انقلاب الجزایر، کوبا و نیکاراگوئه و بالأخره انقلاب ضد استبدادی 22 بهمن 57 ایران و غیره، در این قرن شکل گرفته‌اند.

تیتر اول

خیابان محل اعتراض جنبش‌ها و عصیان خیزش‌هاست

رژیم مطلقه فقاهتی که در این شرایط در چنبره بحران‌های مرکب و چند جانبه دست و پا می‌زند، بحران‌هایی که هر روز دامنه و عمق آن‌ها افزایش می‌یابد و زندگی 80 میلیون نفر از جامعه بزرگ و رنگین کمان ایران اعم از زحمتکشان و حاشیه‌نشینان کارگران و کارمندان و تهیدستان به تباهی کشانده‌اند. لذا، همین امر باعث گردیده است که هر روز گروهی و بخشی و قشری از جامعه ایران به شکلی در خیابان و کارخانه مبارزه ضد رژیم مطلقه فقاهتی حاکم را به نمایش بگذارند.

سرمقاله

لایحه بودجه 1405 دولت پزشکیان، فشار انفجاری بر معیشت زحمتکشان ایران است

روز سه شنبه، دوم دی‌ماه 1404، مسعود پزشکیان لایحه بودجه سال 1405 را به مجلس ارائه کرد. این لایحه با حذف چهار صفر، رقم آن «14 هزار و 441 میلیارد تومان» اعلام شد. حمید پورمحمدی رئیس سازمان برنامه و بودجه گفته که، «حذف چهار صفر بر اساس قانون جدید صورت گرفته است». رئیس مجلس روز سه شنبه دوم دی‌ماه گفت: «اعلام وصول امروز بودجه تشریفاتی است و روز یکشنبه بررسی کلیات در دستور قرار می‌گیرد». این نخستین بودجه سالانه کشور است که پس از نهایی شدن فرایند چهار صفر، به صورت رسمی با ریال جدید تدوین و رونمایی می‌شود.

سر سخن

خیزش دی‌ماه 1404 به کدام سو حرکت می‌کند؟

روز دوشنبه هشتم دی‌ماه 1404 با اعتراض بازار کامپیوتر و موبایل و طلا فروشان در برابر ساختمان علاء الدین (تقاطع خیابان جمهوری با حافظ) استارت خیزش دی‌ماه 1404 زده شد و در ادامه این اعتراض خیابانی همراه با بستن مغازه‌ها بود که در ادامه آن به بازار طلا فروشان تهران در سبزه میدان منتقل گردید و از آنجا به شهرک ملارد با ادامه پیدا کرد.

تا این مرحله حرکت اعتراضی بازاریان برای تثبیت قیمت دلار و طلا بود، از بعد از این مرحله که این حرکت به شهرهای نیریز و مرودشت فارس و بعداً به شهرهای فولادشهر و نجف آباد اصفهان و در ادامه به شهر ایذه خوزستان و شهر ملک شهر ایلام و از آنجا به مشهد و غیره که همچنان نیز ادامه دارد، جوهر اولیه این حرکت بازار بود که «به صورت اعتراض نسبت به عدم تثبیت نرخ دلار و نرخ طلا است و البته بازار همچنان اعتراض نسبت به عدم تثبیت دلار و طلا ادامه می‌دهد و اعتراض خود را هم به صورت اعتصاب و بستن مغازه‌ها نشان می‌دهد.»